عاشورا

ashura 2015
نویسنده : مدیریت جهادعاشورایی - ساعت ۱:٢٧ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/۸/۳
 

ashura2015

ashura iran 2015

Ashura

ashura

ashura

#Ashura #Ashures #عاشورء #Աշուրա #Ашурa #আশুরার #阿舒拉节 #阿舒拉節 #העשורא #Achoura #시아

 

ashura

#Ashura #Ashures #عاشورء #Աշուրա #Ашурa #আশুরার #阿舒拉节 #阿舒拉節 #העשורא #Achoura #시아

 

#Ashura #Ashures #عاشورء #Աշուրա #Ашурa #আশুরার #阿舒拉节 #阿舒拉節 #העשורא #Achoura #시아


کتاب : Tears for Karbala
نویسنده : liakat dewji
The evil seeds which lead to the tragedy of Karbala’ were planted years before by Muawiya's cunning,
who ruled over Muslims for twenty years.

Muawiya was an evil ruler. He was the son of Abu Sufyan and Hinda who, both, were the arch enemies of the Holy Prophet. Muawiya and his father became Muslims when they were left no alternative but to accept Islam.

When Hazrat ‘Ali became Khalifa, he dismissed Muawiya and other Governors for corruption and anti-Islamic behaviour.

Soon after the death of Hazrat ‘Ali, Muawiya, using methods of bribery and treachery, succeeded in becoming the Khalifa.

Muawiya was not interested in Islam. He only used slam for his power and glory. He broke the laws of Islam. When any saying of the Holy Prophet did not suit him, he ordered it to be struck off all records. He made up ahadith to favour him and his policies.

Muawiya hated Hazrat ‘Ali and his family. Under his Rule, Sh'ias were put to death or thrown into prisons just because they were followers of Hazrat ‘Ali and his family. Muawiya died in 60 A.H.

Before his death, he appointed Yazid, his son, as the next Khalifa. Yazid was even worse than his father. He was an evil ruler and openly mocked Islam. He was often drunk and sang songs which made jokes of Salaat, the Holy Prophet and his family.

The difference between Yazid and his father Muawiya, was that Muawiya used Islam for his personal glory while Yazid was determined to destroy Islam.

As soon as Yazid became Khalifa, he wrote to his Governor in Medina to ask Imam Husayn to do the impossible. He was asking the Imam to accept him as the Khalifa of Islam.

Imam Husayn could not even consider accepting such an evil man, Yazid, who openly broke the laws of Islam and was determined to destroy Islam, as the Khalifa.

It was not a matter of pride or Husayn's right to Khilafat. Accepting Yazid as a Khalifa would mean Imam approved of his way of life and this would have meant a definite end to Islam.

How can a grandson of the Holy Prophet, son of ‘Ali and Fatimah, allow that to happen?

It was Imam's duty to defend and save Islam. He refused to accept Yazid as a Khalifa of Islam. Yazid was full of anger and planned to have the Imam killed in Medina.

By staying in Medina, Imam would have the advantage of having all his own relatives as well as the people of Medina fighting on his side.

After consultations with his family and companions, he decided to leave Medina and move to the Holy City of Mecca.

Why did he leave Medina when he had 'home advantage'?

This is because he did not want to put his friends in Medina in the danger of being killed. Secondly, although Yazid may be defeated, history would look upon the battle in Medina between Yazid and Husayn as a battle for Khilafat. Even if Yazid were to be killed, the injustice, oppression and un-Islamic way of life which Muawiya and Yazid promoted would not die.

Imam Husayn's promise and mission was to destroy the way of life that these two evil men had started, to destroy Islam. By staying in Medina and fighting with Yazid he would have not achieved this. This is why he decided to leave Medina.

On 28th Rajab 60 A.H., Imam Husayn’s caravan left Medina with his family, his sisters, Bibi Zainab and Bibi Kulthoom, his brother ‘Abbas, a few other relatives and a number of faithful companions.

On 4th Shabaan, Husayn's caravan reached Mecca. Imam had not yet made up his mind on where to go from here. For the time being he decided to stay in Mecca at least until the month of Dhul-Hajj and to perform the duty of Hajj.

To keep the sanctity and grace of the Holy Ka’aba, the bloodshed of any human life had been prohibited by the Holy Prophet. But did Yazid care about the Holy Prophet's sayings?

While in Mecca, Imam Husayn received many letters and messages from the people of Kufa persuading him to go to Kufa.

Imam decided to send Hazrat Muslim Ibn Aqeel, his cousin, to Kufa to study the situation there and report to Imam.

As Hazrat Muslim was preparing for the journey, Imam Husayn went to him and said:

“Muslim, the whole world knows that you are one of the bravest warriors. It is just possible that seeing you in Kufa, some people may think that our intention is to fight Yazid. Take your two sons, Mohamed and Ibrahim with you. When they see you with your young children, they will know that our intentions are peaceful”.

Hazrat Muslim and his two young sons left Mecca. They arrived in Kufa towards the end of Dhul-Qaad. They were received well by the people of Kufa. Thousands of people appeared before Hazrat Muslim.

They pledged their allegiance to Imam Husayn as their Imam. They wanted him to teach them the contents of the Holy Qur’an and true sayings and traditions of the Holy Prophet.

People of Kufa had long suffered under Muawiya and they feared even greater suffering under Yazid. They knew that the greed for power and glory of these two men was slowly destroying the true Islam.

Hazrat Muslim reported back to Imam Husayn that most of the people in Kufa wanted him as their Imam to guide them and also advised him to come to Kufa.

Yazid had spies in Kufa. He heard from them, about invitation to Imam Husayn and the arrival of Hazrat Muslim in Kufa.

Being an evil man, Yazid was full of anger, and he replaced the Governor of Kufa with one of his own men - Ibn Ziyad. Ibn Ziyad was told to arrest Muslim and kill him and do all that was necessary to suppress the Shi'as in Kufa.

Ibn Ziyad was a cruel and unjust man. As soon as he arrived in Kufa, he threatened the people of Kufa with death punishment if they were found to engage in any activity against Yazid. He ordered them to surrender Hazrat Muslim to him.

On 8th Dhul-Hajj, soldiers of Ibn Ziyad arrested Hazrat Muslim.

He was chained and dragged to the Court of Ibn Ziyad. He then ordered Hazrat Muslim to be taken to the roof of the palace to be killed, and his body thrown to the ground.

Hazrat Muslim was dragged up the steps. He was killed and his body was thrown to the ground.

Hazrat Muslim's head was cut off and hung on the City gate to remind and scare the people of Kufa.

Hazrat Muslim's two sons, Muhammad and Ibrahim, were also arrested and killed mercilessly.

In the meantime, Imam Husayn and his companions in Mecca were preparing to perform the duty of Hajj when his friends in Mecca informed him that Yazid's men were planning to have him and his followers murdered during the Hajj.

Imam Husayn did not wish the House of Allah to be turned into a battlefield. Therefore, he decided to leave Mecca without performing Hajj.

On 8th Dhul-Hajj, the very day on which Hazrat Muslim was murdered in Kufa, Imam Husayn's caravan left Mecca. Imam Husayn did not know of Hazrat Muslim's death.

The journey was made on camels and horses. The weather was extremely hot at that time of year. The Imam, his children, ladies and friends suffered great hardship during the journey.

During the journey, Imam learned of the death of Hazrat Muslim and the cruel way in which he had been killed.

When Yazid came to know that Imam Husayn was heading towards Kufa, he immediately sent Hurr, at the time one of his army commanders to stop the Imam from joining his followers in Kufa.

Hurr, with 1,000 horsemen, met Imam Husayn and his companions at a place a few miles outside Kufa. Hurr and his men forced the Imam to take the road to Karbala’ which was situated on the banks of the River Euphrates (River Furaat).

Imam Husayn could have fought Hurr and his soldiers and forced his way into Kufa, but it was not Imam Husayn's intention to start any battle.

On 2nd Muharram, 61 A.H., the Imam, his family and his faithful companions arrived in Karbala’. Yazid's armies had already arrived in the area long before the Imam's arrival. It was a huge army consisting of thousands of soldiers.

By the 7th of Muharram, Yazid's army had increased further in number. Now there were 20,000 of Yazid's soldiers surrounding Imam Husayn's 72 men from all comers. They were scattered over miles on the sands of the river bank.

On the 7th of Muharram, Yazid's soldiers were told to guard the bank of the River Euphrates so that Imam Husayn, his family and companions could not take any water.

Heat was intense in the desert and hot winds blew all day. Imam's family and friends suffered without water and food for three days.

On the 10th of Muharram, 61 A.H., the battle took place. One-by-one all the Imam's men were martyred except our 4th Imam ‘Ali Zainul Abideen who was very ill at that time and could not take part in the battle.

After the battle was over, Yazid's soldiers set fire to the Imam's tents and looted the camp. They even took the veils away from the Holy ladies. They beat the children and took away all their belongings. They snatched and pulled away Bibi Sakina's earrings and let her little ears bleed for a long, long time.

The Shi'as hold a majlis every day for the twelve days of Muharram. We remember, cry and do matam for the brave martyrs of Karbala’.

The story of a brave martyr of Karbala’ is recited on each day of the twelve days.

Thanks to Imam Husayn, his family and his faithful friends. Their great sacrifice in Karbala’, saved Islam, our great religion.

ashura


 
 
وجه تسمیه امام حسین (علیه السلام) به «اباعبدالله»ashura 2015
نویسنده : مدیریت جهادعاشورایی - ساعت ٢:٢٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/٧/٢۳
 
وجه تسمیه امام حسین (علیه السلام) به «اباعبدالله»
 
تاریخ انتشار : 1385/11/2
بازدید : 2606
منبع: پایگاه حوزه
کلمات کلیدی ماشینی : وجه تسمیه امام حسین، وجه تسمیه امام، وجه تسمیه، تسمیه، امام حسین،

 #Ashura #Ashures #عاشورء #Աշուրա #Ашурa #আশুরার #阿舒拉节 #阿舒拉節 #העשורא #Achoura #시아

سوال
چرا به امام حسین (ع) اباعبدالله گفته میشود.

 

پاسخ

عرب رسم داشت که برای فرزند و مولود خود کنیه و لقب می نهاد. پیامبر اکرم (ص) کنیه اباعبدالله (در حالت نصب و جر) که در حالت رفع ابو عبدالله می شود را برای حضرت سید الشهداء برگزید [1] .



[1] ر.ک: فرهنگ عاشورا، جواد محدثی.


 
 
ashura2015
نویسنده : مدیریت جهادعاشورایی - ساعت ٢:٢٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/٧/٢۳
 
آیا حضرت علی (ع) می خواست نام امام حسن و امام حسین علیهما السلام را حرب بگذرد؟
 
تاریخ انتشار : 1385/6/1
بازدید : 3697
منبع: پایگاه حوزه
کلمات کلیدی ماشینی : امام حسن و امام حسین، نام امام حسن و امام، امام، امام حسن، حضرت علی ( ع )، نامگذاری حضرت امام حسن،

 #Ashura #Ashures #عاشورء #Աշուրա #Ашурa #আশুরার #阿舒拉节 #阿舒拉節 #העשורא #Achoura #시아

سوال
آیا حدیثی درباره امام علی (ع) بدین مضمون وجود دارد که روزی پیامبر (ص) از او پرسید نام اولین فرزندت را چه خواهی گذاشت؟ امام علی (ع) گفت: حرب سپس پیامبر او را به نام حسن سفارش کرد. همان اتفاق برای دومین بار وقتی که فرزند دوم ایشان بدنیا آمد تکرار شد و امام علی (ع) دوباره گفت حرب، دوباره رسول خدا فرمود، نام او را حسین بگذار.

 

پاسخ

روایات وارده در این باب (درباره نامگذاری حضرت امام حسن (ع)) متعدد هستند از جمله آنها روایتی است که شما ذکر کرده اید . و در کتب عامه نیز آمده است . از جمله در کتاب تاریخ دمشق ابن عساکر جلد 14 صفحه 116، 117 سه روایت نقل شده که:

هنگامی که امام حسن (ع) متولد شد علی (علیه السلام) نام او را حمزه گذاشت و هنگامی که حسین (ع) متولد شد نام او را به نام عمویش جعفر نام گذاری کرد امام علی فرمود که پیامبر مرا فرا خواند و فرمود من مأمور هستم که اسم این دو پسر را تغییر دهم.

سپس همین ابن عساکر سه روایت دیگر از حضرت علی (ع) نقل می کند که حضرت فرمود: هنگامی که امام حسن (ع) متولد شد نام او را حرب گذاشتم و بعد بقیه حدیث گذشته را می آورد.

و همین حدیث را اسد الغابه فی معرفه الصحابه جلد 5 صفحه 75 شماره 4688 در ضمن ترجمه و زندگینامه امام حسن (ع)  و احمد بن حنبل در مسند خود جلد 2 صفحه 115 حدیث 769 آورده اند، چنانکه این حدیث در بحار الأنوار جلد 39 صفحه 63 بدون ذکر سند آمده است ، این حدیث می گوید هنگامی که حسن (ع) بدنیا آمد امام علی (ع) نام او را حرب گذاشت و پیامبر بدو فرمود که نام او را حسن بگذار و هنگامی که حسین (ع) بدنیا آمد نام او را باز حرب گذاشت و پیامبر (ص) فرمود: نه، نام او حسین است.

این آن روایاتی است که این معنا را نقل کرده اند و این روایات  متعارض هستند چون سه روایت اول می گویند که نام آن دو را حمزه و جعفر گذاشت و سه روایت بعدی می گویند نام آن دو را حرب گذاشت و اما روایت بحار چون بدون سند است اعتبار و ارزشی ندارد.

بلی روایتی که مقبول است در پیش ما همان روایتی است که در اعیان الشیعه جلد 1 صفحه 562 آمده است که بیان می دارد: آنگاه که امام حسن (ع) متولد شد حضرت فاطمه به امام علی (ع) عرض کرد که نام او را بگذار امام فرمود من در نامگذاری او بر پیامبر(ص)  سبقت نمی گیرم... و در اسد الغابه ابو احمد عسکری آمده است که پیامبر (ص) او را حسن نام نهاد و این نام در عصر جاهلیت شناخته شده و معروف نبود.


 
 
ashura2015
نویسنده : مدیریت جهادعاشورایی - ساعت ٢:٢٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/٧/٢۳
 
اوصاف سیدالشهداء (ع)

در اوصاف ، القاب و عناوینی که نسبت به حسین بن علی علیهما السلام به کار رفته ، بخصوص آنچه در زیارتنامه های آن حضرت دیده می شود ، یک جهان مطلب است . همه ، نشان دهنده مقام والا و جایگاه رفیع او نزد خدا و رسول و ائمه است . برخی از این اوصاف ، که از یک نگاه اجمالی و گذرا به زیارتنامه های « مفاتیح الجنان » بر می آید ، چنین است :

امام ، شهید ، رشید ، مظلوم ، مقتول ، مخذول ، مهتضم ، مجاهد ، عابد ، ذائد ، قتیل العبرات ، اسیرالکربات ، صریع العَبرة الساکبه ، قتیل الکفَره ، طریح الفَجَره ، قتیل الله ، ثارالله ، حجة الله ، باب الله ، خالصة الله ، ولی الله ، صفیالله ، حبیب الله ، سفیرالله ، امین الله ، عبدالله ، وِتْرالله ، الدلیل علی الله ، الداعی الی الله ، عیبة علم الله ، موضع سرالله ، نور ، ثائر ، طیب ، صدیق ، طُهر ، طاهر ، مطهر ، عمودِدین ، دلیلِ عالِم ، شریک قرآن ، وصی مُبلغ ، سبط منتجب ، سفینه نجات ، خامس اصحاب کساء ، سبط الرسول ، سید شباب اهل الجنه ، قتیل الظمأ ، غریب الغربأ ، باب المقام ، باب حکمة رب العالمین ، شاهد ، وارث ، وِترالموتور ، خازن الکتاب المسطور ، وارث التوراة والا نجیل و الزبور ، سیدالشهداء ، و ... بسیاری از القاب و اوصاف دیگر . (121)

صفحه 62

در سخنرانیهای آن حضرت نیز نمونه هایی وجود دارد که اوصاف و ویژگیهای خود را بر می شمارد ، از جمله خطبه ای که روز عاشورا خطاب به کوفیان ایراد کرد و خصوصیات خود را بیان کرد ، که در بخشی از آن است : « اَما بَعدُ ، فَانْسِبُونی فَانظُرُوا مَن اَنا ؟ ثُم ارجِعُوا اِلی اَنفُسِکم وَ عاتِبُوها ، فَانْظُرُوا هَل یحِل لَکمْ قَتْلی وَ انتِهاک حُرمَتی ؟ اَلَسْتُ ابنَ بِنتِ نَبِیکم وَ ابنَ وَصِیهِ وَ ابْنِ عَمه ... »(122) به نسب من بنگرید که من کیستم ؟ آنگاه به وجدان خویش برگردید و آن را ملامت کنید ببنید آیا کشتن من و هتک حرمتم بر شما رواست ؟ آیا من پسر دختر پیامبرتان و پسر وصی پیامبر نیستم ؟

121 - در « مناقب » ابن شهر آشوب ، ج 4 ، ص 78 ، دهها لقب برای آن حضرت آورده است ، لیکن چون ما از متن زیارتها القاب فوق را استخراج کرده ایم ، دلیلی بر نقل آنها ندیدیم ، از قبیل : الشهید السعید و السبط الثانی و الامام الثالث و المبارک و التابع لمرضات الله و ....122 - بحارالانوار ، ج 45 ، ص 6 .
اهداف نهضت عاشورا

مقصود از « هدف » امام حسین (ع) در حادثه کربلا ، چیزی است که آن حضرت برای دست یافتن به آنها یا تحقق آنها هرچند در زمانهای بعد ، دست به آن قیام زد و در این راه ، شهید شد . فهرستی از این اهداف مقدس به این صورت است :

1 - زنده کردن اسلام

2 - آگاه ساختن مسلمانان و افشای ماهیت واقعی امویان

3 - احیاءی سنت نبوی و سیره علوی

4 - اصلاح جامعه و به حرکت در آوردن امت

5 - از بین بردن سلطه استبدادی بنی امیه بر جهان اسلام

6 - آزادسازی اراده ملت از محکومیت سلطه و زور

7 - حاکم ساختن حق و نیرو بخشیدن به حق پرستان

8 - تأمین قسط و عدل اجتماعی و اجرای قانون شرع

9 - از بین بردن بدعتها و کجرویها

10 - تأسیس یک مکتب عالی تربیتی و شخصیت بخشیدن به جامعه

این هدفها ، هم در اندیشه و عمل سیدالشهداء ، جلوه گر بود ، هم در یاران و سربازانش . از جمله سخنان امام حسین (ع) که گویای اهداف اوست ، عبارت است از :

« ... اِنما خَرَجْتُ لِطَلَبِ الا صلاحِ فی اُمةِ جَدی ، اُریدُ اَنْ آمُرَ بِالمَعرُوفِ وَ اَنهی عَنِ المُنکرِ وَ اَسیرَ بِسیرَةِ جَدی وَ أبی عَلِیبنِ أبی طالِب » .(123)

صفحه 63

و در نامه خود به بزرگان بصره نوشت : « ... أنَا اَدْعُوکمْ اِلی کتابِ اللهِ وَ سُنةِ نَبِیهِ ، فَإ ن السنةَ قَد اُمیتَتْ وَ البِدعَةَ قَد اُحْییتْ فَاِنْ تَسمَعُوا قَولی اَهْدِکم سَبیلَ الرشادِ » .(124)

و در نامه ای که همراه مسلم بن عقیل به کوفیان نوشت ، رسالت امامت را اینگونه ترسیم فرمود : « ... فَلَعَمْری مَا الا مامُ إ لا العامِلُ بِالکتابِ وَ الاخِذُ بِالقِسطِ وَالدائِنُ بِالحَق وَالحابِسُ نَفسَهُ عَلی ذاتِ اللهِ ، وَالسلام » .(125)

و در کربلا به یاران خویش فرمود : « اَلاتَرَوْنَ اِلی الحَق لایعْمَلُ بِهِ وَالِی الباطِلِ لایتَناهی عَنْه ، لِیرغَبِ المُؤ مِنُ فی لِقأ اللهِ ، فَإ نی لا اَرَی المَوتَ إ لا سَعادَةً وَالحَیاةَ مَعَ الظالِمینَ إ لا بَرَما » .(126)

از حسین اکتفا به نام حسین

نبود در خور مقام حسین

بلکه یابد که خلق دریابند

علت اصلی قیام حسین

کشته شد زیر بار ظلم نرفت

به به از قدرت تمام حسین

بهر احیاءی دین شهادت یافت

زنده شد نام دین زنام حسین (127)

123 - حیاة الا مام الحسین بن علی ، ج 2 ، ص 264 .124 - همان ، ص 322 .125 - همان ، ص 340 .126 - حیاة الا مام الحسین بن علی ، ج 3 ، ص 98 .127 - حسین ، پیشوای انسانها ، ص 53 .
ایثار

از بارزترین مفاهیم و درسهای عاشورا ، « ایثار » است . ایثار یعنی فداکاری و دیگری را برخود مقدم داشتن و جان و مال خود را فدای چیزی برتر از خویش کردن . در کربلا ، فدا کردنِ جان در راه دین ، فدا کردن خود در راه امام حسین (ع) ، به خاطر حسین ، تشنه جان دادن و ... دیده می شود . امام حسین (ع) جان خود را فدای دین می کند ، اصحاب او ، تا زنده اند ، نمی گذارند کسی از بنی هاشم به میدان رود ، تا بنی هاشم زنده اند ، آسیبی به حسین (ع) نمی رسد . شب عاشورا که امام ، بیعت را از آنان بر می دارد که جان خویش را نجات دهند ، یکایک برخاسته ، اعلام فداکاری می کنند و می گویند : زندگی پس از تو را نمی خواهیم و خود را فدای تو می کنیم . (133) وقتی مسلم بن عوسجه بر زمین می افتد ، در آخرین لحظات به حبیب بن مظاهر وصیت می کند که تا زنده ای مبادا دست از یاری حسین برداری ، جانت را فدای او کن . (134) برخی از یاران امام حسین ، هنگام نماز ظهر ، جان خویش را سپر تیرهای دشمن می کنند و امام نماز می خواند . عباس (ع) با لب تشنه وارد فرات می شود و چون می خواهد آب بنوشد ، یاد لبهای تشنه حسین و اطفال افتاده ، آب نمی نوشد و به خویش نهیب می زند که آیا آب بنوشی ، در حالی که حسین (ع) تشنه و در آستانه مرگ است ؟ (135)

آب ، شرمنده ایثار علمدار توشد

که چرا تشنه از او این همه بی تاب گذشت (136)

زینب ، برای نجات جان امام سجاد (ع) ، خویش را به خیمه آتش گرفته می زند . وقتی هم

صفحه 66

که در مجلس یزید ، فرمان می دهند که امام سجاد (ع) را بکشند ، زینب جان خویش را سپر بلا قرار می دهد و دهها صحنه دیگر که هرکدام زیباتر از دیگری الفبای ایثار را به آزادگان می آموزد . این که کسی حاضر باشد جان خویش را فدای جان دیگری و فدای مکتب کند ، نشانه ایمان والا به آخرت و بهشت و پاداش الهی است . امام حسین نیز در آغاز حرکت به کربلا ، فرمود هر که آماده است جان خویش را در راه ما نثار و ایثار کند ، با ما حرکت کند : « مَنْ کانَ باذِلا فینا مُهجَتَهُ ... فَلْیرْحَلْ مَعَنا ... » .(137) همین فرهنگ بود که نوجوانی چون حضرت قاسم را وا می داشت که روز عاشورا خطاب به امام حسین (ع) بگوید : « رُوحی لِرُوحِک الفِدأ وَ نَفْسی لِنَفسِک الوِقأ » (138) جانم فدای جانت . در زیارت عاشورا نیز به صفت ایثار یاران حسین (ع) تصریح شده است : « الذینَ بَذَلُوا مُهَجَهُم دُونَ الحُسَینِ (ع) » (139) آنان که از جان و خون خویش در راه حسین (ع) گذشتند .

133 - موسوعة کلمات الامام الحسین ، ص 100 .134 - بحار الا نوار ، ج 45 ، ص 20 .135 - همان ، ص 41 .136 - نصرالله مردانی .137 - بحار الا نوار ، ج 44 ، ص 366 .138 - موسوعة کلمات الامام الحسین ، ص 467 .139 - بحار الا نوار ، ج 98 ، ص 293 و 296 ، مفاتیح الجنان ، زیارت عاشورا .
اهل بیت علیهم السلام

خاندان ، دودمان ، آل محمد ، عترت . منظور ، دودمان پاک رسول خدا صلی الله علیه و آله و اصحاب کساء و ذریه مطهر پیامبر اسلام است و در حادثه عاشورا ، امام حسین (ع) و برادران و خواهران و فرزندان و بستگانش که از نسل پیامبر اکرم در کربلا حضور داشتند ، اهل بیت محسوب می شوند که در پی شهادت آن امام ، به اسارت رفتند . محبت ورزیدن به اهل بیت پیامبر ، سفارش خدا و رسول است . در قرآن کریم ، اجر رسالت پیامبر ، مودت با اهل بیت دانسته شده است : « قُلْ لا اَسئَلُکم عَلَیهِ اَجرا اِلا المَوَدةَ فِی القُربی ». (128) و جایگاهشان در هدایت امت و نجات پیروان ، چون کشتی نوح به حساب آمده است .

صفحه 64

ابوذر از رسول خدا نقل کرده که فرمود : « اِنما مَثَلُ اَهلِ بَیتی فیکم کمثَلِ سَفینَةِ نُوحٍ مَنْ دَخَلَها نَجا وَ مَنْ تَخَلفَ عَنها غَرِقَ » .(129) مثل خاندانم در میان شما مثل کشتی نوح است . هر که داخل آن شود نجات می یابد ، هر که عقب بماند هلاک می شود .

طبق روایات ، اطاعت ائمه فرض است و مودتشان لازم و نافرمانی آنان گناه ، و هر که با محبت آنان بمیرد ، شهید مرده است . ولایت آنان فریضه است و عامل قبولی اعمال و جواز عبور از صراط . دشمنشان ، دشمن خداست . ابوبصیر ، از امام صادق (ع) پرسید : « آل محمد » کیانند ؟ فرمود : ذریه و نسل او . پرسید : « اهل بیت محمد » کیانند ؟ فرمود : امامانی که اوصیای اویند . پرسید : « عترت » او چه کساءنند ؟ فرمود : اصحاب عبا . (130)

اهل بیت ، بمنزله رابطِ حیات بخش بین ما و خدایند ، که اگر این رابطه قطع شود ، ارتباطمان با خدا قطع شده است . در تعلیم و تبیین معارف دین هم این نقش را دارند و شناخت قرآن و درک حقایق آن را باید از آنان آموخت ، که علمشان از سوی خداوند است و پرورده خانه وحی و وارثان علوم پیامبرند . شفاعت و توسل ، به دست آنان و به آنان انجام می گیرد و زدودن تحریف از چهره دین و مقابله با بدعتها از رسالتهای آنان است . آنگونه که دانش آموز ، از طریق معلم با کتاب آشنا می شود ، ائمه اهل بیت ، معلمان این کتابند . اگر از کلاسی معلم را بردارند ، از کتابِ تنها کاری ساخته نیست . تفکرِ « حَسْبُنا کتابُ الله » به همین دلیل ، اشتباه است . این دو « ثقلین » ، از هم جدایی ناپذیرند ، تا روزقیامت و حضور در کنار کوثر .

شما ای عترت مبعوث خاتم

شما ای برترین اولاد آدم

شما از اهل بیت آفتابید

گل جان محمد را گلابید

امیر کشور دلها شمایید

شما آیینه های حق نمایید

دیانت بی شما کامل نگردد

بجز با عشقتان دل ، دل نگردد

شما تفسیر « نور » و « والضحی » یید

شما معنای قرآن و دعایید

امامید و شهیدید و گواهید

مصون از هر خطا و اشتباهید

شما راه خدا را باز کردید

شهادت را شما آغاز کردید

فدا کردید جان تادین بماند

به خون خفتید تا آیین بماند

شما شیرازه امالکتابید

شما میزان حق روز حسابید

تولای شما فرض خدایی است

قبول و رد آن مرز جدایی است

صفحه 65

هر آنکس را که در دینِ رسول است

ولایت ، مُهر و امضای قبول است

ولایت ، گنج عشقی در دل ماست

محبت هم سرشته با گِل ماست

دل و جان جهانی عاشق آباد

فدای نام شیرین شما باد(131)

« زیارت جامعه » ، از متون معتبری است که یک دوره شناخت ائمه و اهل بیت است . (132)

128 - شوری ، آیه 23 .129 - بحار الا نوار ، ج 23 ، ص 121 ، کنزالعمال ، ج 12 ، حدیث 34144 .130 - بحار الا نوار ، ج 25 ، ص 216 .131 - تلخیصی از مثنوی « اهل بیت آفتاب » از : نویسنده .

 
 
حضرت مسلم بن عقیل (علیه السلام) دانلود مداحی ashura2015
نویسنده : مدیریت جهادعاشورایی - ساعت ٢:۱٧ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/٧/٢۳
 

دانلودمداحی حضرت مسلم بن عقیل دانلود مداحی ashura2015 صدای سید مجید بنی فاطمه

 

#Ashura #Ashures #عاشورء #Աշուրա #Ашурa #আশুরার #阿舒拉节 #阿舒拉節 #העשורא #Achoura #시아

 

 

سید مجید بنی فاطمه

ردیف

موضوع

پخش اجرا

حجم
(KB)

زمان
1
روضه حضرت مسلم ابن عقیل علیه السلام(مسلمیه سال 94)
  4،981 0:11:56
2

کی میدونه چیه دردم  (زمینه سال 94)

  4،848 00:11:37

 


 
 
حضرت مسلم بن عقیل (علیه السلام) دانلود مداحی ashura2015 جواد مقدم
نویسنده : مدیریت جهادعاشورایی - ساعت ٢:۱٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/٧/٢۳
 

 

 

دانلود مداحی جواد مقدم حضرت مسلم (ع)

ashura2015

 

 

#Ashura #Ashures #عاشورء #Աշուրա #Ашурa #আশুরার #阿舒拉节 #阿舒拉節 #העשורא #Achoura #시아

 

جواد مقدم

ردیف

موضوع

پخش اجرا

حجم
(KB)

زمان
1
گفتم بیا داری میای (زمینه) (مسلمیه سال 94)
  2،079 0:04:52
2

گفتی از شهر کوفه دو سه خطی بنویس(واحد)  (مسلمیه سال 94)

 

2،413 00:05:41

 
 
حضرت مسلم بن عقیل (علیه السلام) دانلود مداحی ashura2015
نویسنده : مدیریت جهادعاشورایی - ساعت ٢:۱٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/٧/٢۳
 

 

 

 

#Ashura #Ashures #عاشورء #Աշուրա #Ашурa #আশুরার #阿舒拉节 #阿舒拉節 #העשורא #Achoura #시아

.حسین سیب سرخی

ردیف

موضوع

پخش اجرا

حجم
(KB)

زمان
1
چقدر فاصله دارد سر من با سر تو (روضه)(مسلمیه سال 94)
  7،903 0:19:04
2

به شهر کوفه تا که شد ورودم(نوحه) (مسلمیه سال 94)

  2،361 00:05:33
3

جان مسلم شد فدای جان تو (واحد) (مسلمیه سال 94)

  3،715 00:08:51

 
 
ashura2015 دانلود مداحی محمود کریمی 1392
نویسنده : مدیریت جهادعاشورایی - ساعت ٢:٠٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/٧/٢۳
 

دانلود مداحی محمود کریمی گلچین 1392

ashura2015

۱ قربون چشم خیس بارونت آقا مناجات ۶۲۹۲
۲ سال به سال می گذره باز محرم میاد زمینه ۱۰۰۱۵
۳ نسیم به پرچم می خوره واحد ۱۰۸۹۸
۴ ای همه بود و هست من تک ۸۱۱
۵ دلم گرفته باز ای خدا آه روضه ۹۵۵۳
۶ وسعت ملک خدا عرصه جولان توست زمینه ۷۸۱۶
۷ قافله ی نور میرسه از راه زمینه ۹۶۲۲
۸ روی گلهای بنی هاشم هاله احساسه واحد ۷۴۸۰
۹ زینب ای فاطمه با آل هاشم همه آمده به کربلا واحد ۷۲۳۲
۱۰ نفسم تب تو عطشم لب تو تک ۷۷۱۶
۱۱ ارباب من غریبونه از دست کوفی نامرد آواره تو بیابونه نوحه ۶۰۱۱
۱۲ ای یارا یارا جانا جانا شور ۸۱۱۷
۱۳ خاک اینجا به ما نمی سازد شور ۷۶۱۳
۱۴ آخر می آید بابا برای دیدنم با سر می آید روضه ۳۹۸۳
۱۵ دیگه خسته خسته خسته ام روضه ۲۹۷۲
۱۶ جسمم ضعیف و روحم سرگرم بال بال است زمینه ۵۰۷۵
۱۷ آوردنت خودت نیومدی واحد ۵۲۶۴
۱۸ ای یارا یارا جانا جانا شور ۶۵۱۰
۱۹ امر شد از دو طرف به دو برادر بزنند روضه ۴۶۳۲
۲۰ اگر که عضو عضو من ز هم شود جدا حسین زمینه ۵۰۱۱
۲۱ اذن میدان بده بر گلهای من زمینه ۴۸۶۱
۲۲ ای برادر بیا آبرویم بخر واحد ۴۹۶۵
۲۳ تو صدات دعوت و شرمنده از این تأخیرم شور ۶۵۰۳
۲۴ تو ماه دلارایی ارباب دو دنیایی شور ۶۷۰۴
۲۵ لحظه آخره عمو داره میره روضه ۳۷۹۱
۲۶ دیگه واسه چی بمونم حالا که تو بی سپاهی زمینه ۷۱۵۸
۲۷ از خیمه بیرون عبدالله آمد واحد ۴۶۸۰
۲۸ شب ها به یاد تو که من بی تابم واحد ۵۴۷۵
۲۹ باز یل آمده است روضه ۱۹۵۰
۳۰ سرتو رو دامنم می زارم زمینه ۳۶۳۸
۳۱ کبوتر عشق من داری سفر می کنی واحد ۲۳۸۶
۳۲ گفت قاسم به فغان ای عمو اذن میدانم بده واحد ۳۰۵۴
۳۳ ای شه بی کفن ای همه دین من شور ۱۵۵۸
۳۴ من توی گهواره تو راهی سفر روضه ۲۳۷۶
۳۵ مهر بتان ورزیده ام زمینه ۳۵۰۰
۳۶ لالالا گل پونه گنجشک بی آب و دونه زمینه ۳۶۱۵
۳۷ لب تر کند پیاله کوثر تو هم برو واحد ۳۱۸۴
۳۸ بغض جدایی امشب تو این نفس ها مونده شور ۱۰۰۵
۳۹ خوب بنگر بر زمین روضه ۱۹۶۶
۴۰ یم فاطمی در سرمدی زمینه ۲۴۷۷
۴۱ ای ماهی غرق خونم زمینه ۳۲۶۶
۴۲ تا گل لیلا آمد به میدان بلا واحد ۲۳۷۱
۴۳ عالم به علی نازد و مولا به اباالفضل واحد ۲۷۸۰۲
۴۴ به لیلای عشق مسیحا ای جانم تک ۲۰۴۸
۴۵ ای یارا یارا جانا جانا شور ۲۷۳۳
۴۶ همه مهمان شده اند روضه ۳۹۰۴
۴۷ وقت جدایی رسید باد مخالف وزدید زمینه ۵۰۴۱
۴۸ بکش به روی سر خسته ام پر خود را مناجات ۲۶۹۱
۴۹ ای علمدار من ای سپهدار من زمینه ۳۶۹۶
۵۰ وقت جدایی رسید باد مخالف وزید شور ۳۷۹۸
۵۱ ناگهان بازوی آب آور تو می ریزد واحد ۲۴۲۹
۵۲ دستات لطیف مثل بارون واحد ۲۳۵۳
۵۳ به شاه وفا میر دلدار ای جانم تک ۳۶۸۲
۵۴ چشمم با تو بارون میشه شور ۸۳۶
۵۵ کجایید ای شهیدان خدایی مناجات ۳۰۸۱
۵۶ داری میری می بینم روحم از تن داره میره زمینه ۲۶۷۷
۵۷ وقت جدایی رسید باد مخالف وزید شور ۳۴۴۹
۵۸ نبینم اشک تو چشات موج بزنه مناجات ۳۴۳۲
۵۹ از خیمه درآمد روضه ۶۱۸
۶۰ روضه حضرت اباالفضل (ع) روضه ۲۳۶۶
۶۱ وقت جدایی رسید باد مخالف وزید زمینه ۲۶۰۹
۶۲ خوشا آنان که محرم با تو بودند واحد ۲۲۱۹
۶۳ به شاه وفا میر و دلدار ای جانم تک ۲۱۱۴
۶۴ بغض جدایی امشب تو این نفس ها مونده شور ۲۸۱۵
۶۵ گرد جهان گردیده ام زیبا فراوان دیده ام شور ۱۷۸۲
۶۶ ای یارا یارا جانا جانا شور ۱۶۹۷
۶۷ روضه حضرت زهرا (س) روضه ۳۰۴۲
۶۸ تو تو بستری دلگیرم زمینه ۴۳۷۶
۶۹ در نمی آید جلو فاطمه می آید واحد ۲۹۹۶
۷۰ تو صدات دعوت و شرمنده از این تاخیرم شور ۴۹۷۰
۷۱ یک نفر هست پر از سوز پر از یا زینب روضه ۳۳۵
۷۲ برای پر زدنت حجم آسمان کم بود روضه ۳۳۲
۷۳ کمان را نگه داشت روضه  
۷۴ می رود از خیمه رهایش کنید روضه ۳۹۲
۷۵ دختر گرفته با دست پای اسب را در بر گرفته روضه ۳۷۵

 


 
 
← صفحه بعد